Traballando duro todo é posíbel!

Dúas semanas a toda máquina

  «O míster dixo que se nos portabamos ben descansamos o fin de semana». Juan Domínguez chanceou en sala de prensa acerca do plan de adestramentos imposto por Fernando Vázquez para o parón ligueiro. Un calendario de preparación para o tramo final do campionato que non invita precisamente ao riso e no que ata o descanso está supeditado ao rendemento. Aterrou tarde no Dépor, pero o de Castrofeito está disposto a recuperar o tempo perdido: se xa aumentara a intensidade das prácticas entre partidos, agora empregará o respiro dos encontros de seleccións para desenvolver unha minipretemporada na que os futbolistas poidan irse achegando máis ao que o adestrador pretende conseguir a nivel físico e táctico. O persoal puido empezar onte a darse conta do que lle espera antes do transcendental choque en Mallorca: dúas horas e cuarto de práctica baixo a intermitente choiva e o frío perenne dos campos de Abegondo.

Adestramento por grupos:

  Para facilitar a comprensión e o aproveitamento dos exercicios, Vázquez dividiu ao equipo en dous grupos -unha dinámica que xa empregou en anteriores sesións-. Deste xeito, un céntrase na parte física e o outro prepara movementos de despregamento con balón e traballa aspectos tácticos

A pesar de que ante o Celta o rendemento ofensivo branquiazul aumentou considerablemente, o técnico volveu incidir no tiro a porta e nas transicións rápidas buscando a meta rival. Se tras a súa chegada a implicación defensiva do persoal creceu, a distancia da zona de salvación fai que a permanencia non pase só pola solidez atrás. Ademais, o rendemento do persoal baixaba no último tramo dos encontros, algo que se intenta evitar alargando os adestramentos para adaptar o corpo dos xogadores á esixencia dos partidos.

Vamos meus, vós podedes!!

Dúas xornadas para volver á Liga 

O Dépor aspira a recomenzar a Liga despois das dúas próximas xornadas. Non é unha quimera. É posible e, en boa medida, depende do seu propio rendemento. Todo pasa por gañar as dúas próximas xornadas, nas que se enfrontará a senllos adversarios directos por escalar na clasificación, o Mallorca e o Zaragoza. Estes veranllas co equipo coruñés nun popurrí de enfrontamentos contra os inabordables Madrid e Barcelona, así como co Celta , outro dos seus adversarios pola permanencia. Así, deste calendario aloucado, e talvez decisivo, as cábalas deportivistas pasan por derrotar a ambos e, talvez xa ata fóra de posicións, volver arrincar a Liga no mes de abril.
Primeiro, ten que sumar os dous próximos partidos: o Domingo de Resurrección en Palma ao Mallorca e, sete días despois, en Riazor ao Zaragoza. Mentres o Dépor visita ao Mallorca, o Zaragoza recibe ao Madrid na Romareda, polo que nas mellores contas dos coruñeses, a distancia respecto da zona de permanencia pode quedar a só tres puntos. Agora está a seis. Mentres tanto, o Barcelona xogará en Balaídos.
Coa zona de descenso máis enrevesada que nunca, pois segundo esta posibilidade as catro últimas posicións poden xogarse en só tres puntos de marxe, chegaríase á seguinte xornada. Como se citou, o Dépor xogará contra o Zaragoza a un só triunfo de distancia e amparado pola súa incondicional inchada, aínda que coa gol average franca para os maños, que gañaron por 5-3 na primeira volta. O triunfo coruñés igualaríaos a puntos e, se chega por máis de dous goles, permitiríalle adiantalo na táboa.

 

 

Mellor nos iría sen ti.

O informe concursal sinala a Lendoiro como responsable da insolvencia do Deportivo

O informe concursal elaborado por AD Cryex e que obra desde o venres en poder do xuíz Rafael García Pérez manifesta que o Deportivo chegou á situación de insolvencia na que se atopa debido a unha xestión «allea á realidade» na que Lendoiro meteu ao club en gastos e investimentos absolutamente afastados das posibilidades económicas da sociedade.
No informe presentado ao xuíz, AD Cryex confirma tamén que a débeda do club é de 156 millóns de euros, dos cal 93,7 son coa Axencia Tributaria. Tanto os responsables do Deportivo como os acredores que non estean conformes co informe teñen 10 días de prazo para presentar un incidente concursal para que o xuíz se pronuncie respecto diso.
Despois dun mes analizando a situación do club, os administradores xa pediron á entón xuíza que levaba o caso do Deportivo que retirase o mando económico ao consello de administración. Rafael García Pérez, xuíz substituto do Mercantil número 2 da Coruña que substituíu a Zulema Gento, rexeitou a petición independentemente de que puidese cometer «supostas infraccións normativas». O xuíz cría que nin era o momento procesual indicado para tomar a decisión de apartalo, nin os administradores conseguiran xustificar adecuadamente os motivos polos cales tería que cambiar unha situación de intervención habitual nos concursos voluntarios.

 

Acouga home!

O berrinche de Nélson Oliveira no derbi galego

Nélson Oliveira puxo a nota discordante no triunfo do Deportivo no derbi galego ( 3-1). O dianteiro portugués quedou sen xogar nin un minuto a pesar de que Fernando Vázquez non esgotou as substitucións. Novamente suplente, Nélson Oliveira non se tomou demasiado ben o que finalmente non saltase ao campo cando estaba xa preparado para facelo.

Cando Vázquez lle comunicou que non ía entrar nos minutos finais da vitoria sobre o Celta , Nélson Oliveira replicou e despois deulle unha patada ao banco. Desde a bancada púidose ver ao técnico do Deportivo facer espaventos cara ao portugués durante os últimos instantes do encontro. De novo, Salomão foi o elixido por Fernando Vázquez para relevar a un Riki moi canso, deixando a Pizzi na posición de teórico dianteiro, algo para o que debería estar destinado Nélson Oliveira.

Despois, Álex Bergantiños foi o elixido para cambiar a Valerón e dar osíxeno ao centro do campo do Deportivo. O pequeno incidente deixa de manifesto o mal momento polo que atravesaNélson Oliveira no equipo coruñés. Na previa do partido contra o Barcelona, onde Riki non puido xogar por lesión, Fernando Vázquez sinalou ao dianteiro portugués e ao seu pobre rendemento. «Nélson ten que mellorar moito, ten que ser competitivo», espetou o técnico galego, despois dunha semana na que se puido ver ao atacante procedente do Benfica acusar a dureza dos adestramentos.

Nélson Oliveira, que só leva dous goles no que vai de Liga , callou un moi decepcionante partido no Camp Nou na súa oportunidade como titular, callando unha tempada que non cumpriu coas altas expectativas depositadas no internacional portugués.

Onde cabe un caben dous

O outro golazo na carreira de Silvio

  Silvio acaparou titulares do derbi galego co seu incrible disparo. Como lateral zurdo, apareceu para recoller un rexeite a centro de Juan Domínguez desde o lado contrario. Deu pasos cara á pelota, acomodouse á súa perna dereita e cruzou un disparo que atopou a escuadra da portería de Javi Varas. Non está mal para un segundo gol en 5 anos. Resulta que o primeiro tampouco desentona. «Metín un gol parecido co Braga, pero creo que este é mellor», describiu Silvio o seu primeiro tanto, cando militaba no equipo bracarense, no 2010.

  Foi un partido contra o Marítimo de Funchal, na xornada 3 da Primeira división portuguesa. O Braga estaba nun momento moi doce: eliminara tres días antes ao Sevilla na eliminatoria previa da Liga de Campións. Foi a tempada na que o equipo portugés (co peruano Alberto Rodríguez e o Kaká agora deportivista), dirixido por Domingos Paciência, chegou á final da Liga Europa para perder co O Porto de Falcao. Silvio foi titular e xogou a gran maioría dos minutos (40 partidos e 3483 minutos).

  Nese partido contra o Marítimo dáballe Silvio a vitoria ao Braga cun gran gol antes do descanso. Xogando como lateral dereito, perseguiu un balón longo, recolleu o mal rexeite da zaga do equipo de Funchal, ameazou na frontal e soltou un gran zurdazo desde a frontal que se coaba pola escuadra. Silvio marcou dous goles na súa carreira profesional, unha con cada perna, xogando como lateral en ambas as bandas, e desde fóra da área. Unha mostra da súa polivalencia.

Con xogadores así, pódese aínda máis

O Deportivo recupera ao seu jugón

  Juan Domínguez regresou ao Dépor coma se nunca ir. Para o canteirán, de 23 anos, os derbis teñen un certo carácter de talismán. A pasada tempada abriu o seu mellor momento cun partido contra o Celta en Riazor e agora, catro meses despois da súa última presenza na aliñación, aspira a ter volto para quedar. Este é a análise do seu rendemento no derbi.

  O que máis pases deu, só por detrás de Valerón . O Dépor dobregou ao Celta no marcador e tamén na posesión (52-48). Juan Domínguez e Valerón puxeron o selo ao xogo deportivista. O Fraco acabou o partido como o xogador que máis pases deu (66), mentres Juan Domínguez (46) e Abel Aguilar (45) seguírono a distancia. Pranjic liderou esta estatística no Celta , pero tan só igualou os 46 que dera Domínguez.

  Acusado de falta de sacrificio, foi o deportivista que fixo máis entradas con roubo . Entre os defectos que se lle atribúen a Juan Domínguez figura o da súa escasa predisposición para o traballo defensivo. No derbi do pasado venres mandou calar aos seus críticos con tres entradas con roubo (as mesmas que Manuel Pablo, Aguilar e Pizzi, os deportivistas que máis fixeron) e un balón interceptado (Marchena fixo seis). Iso si, non cometeu nin unha soa falta (o que máis foi Bruno Gama, con catro).

Pódese!

Con Fernando Vázquez, si se pode

«É difícil, claro, pero non hai ninguén que me poida demostrar que non lle podamos gañar de forma consecutiva ao Celta , ao Mallorca, ao Zaragoza. Mentres as matemáticas non nos digan o contrario, ímolo intentar». Isto díxoo Fernando Vázquez, adestrador do pechacancelas de Primeira División, oDeportivo, moito antes de ser manteado pola afección. E antes de gañarlle ao Celta no derbi galego. O primeiro paso estaba dado. Facía falta unha vitoria, dixo no seu momento, «porque a segunda será máis fácil».

Ese é o discurso que en pouco máis dun mes conseguiu inxectar o adestrador galego nun equipo ao bordo do desafiuzamento, ao que a súa afección castigaba co «¡Mercenarios!» desde a bancada e do que o seu anterior adestrador Domingos Paciencia dixo que era incapaz de motivar. Agora, o inquilino do banco di cousas como «se antes cría, agora aínda creo máis» e desde a bancada escóitase: «¡Si se pode, si se pode!».

Hai xente pra todo...

O Celta imporá unha multa exemplar a Aspas e a Hugo Mallo

Iago Aspas e Hugo Mallo terán que apechugar cunha multa exemplar despois dos sucesos de Riazor no derbi galego do venres. A cúpula do Celta xa ten a decisión tomada e a próxima semana será oficial cando lle sexa comunicada aos dous xogadores, con toda probabilidade mañá luns. Ao primeiro pola súa agresión á media hora do partido e ao segundo polo seu comportamento como membro dunha das expedicións de afeccionados. Que os dous saian a pedir perdón o día despois dos feitos non vai servir de atenuante a nivel interno.

O enfado no Celta é maiúsculo coa actitude dos dous canteiráns. Pola imaxe que difundiran do club máis aló do deportivo. Dentro, un, e fóra do campo, outro. Con Iago Aspas por deixar ao equipo con dez e dun modo tan flagrante, expóndose ademais a que se perda media liga, xa que a sanción mínima pode ser de catro partidos. O moañés viuse excedido unha vez máis polo ambiente dun derbi e case dous anos despois volveu ser expulsado. E iso que fora advertido polo seu propio técnico durante toda a semana.

O enfado con Hugo Mallo vén dado por comportarse como un afeccionado sen reparar na etiqueta de futbolista profesional que atesoura. O marinense foi cazado no autobús da pena Iago Aspas camiño da Coruña cando se difundiu unha foto polas redes sociais na que sostiña un cartel de véndese» onde aparecía o escudo do Deportivo coa bandeira portuguesa. Por outra banda onte foi difundido un vídeo onde o seu comportamento dentro do campo, na bancada cos afeccionados, tampouco queda en bo lugar.

Jajaja, pobriños.

Á deriva de principio a fin

Ansiedade a pesar da aposta pola experiencia, desaxuste defensivo e horizontalidad en ataque As tres patas dunha derrota inapelable que Iago Aspas completou coa súa expulsión nos albores do partido.

O Celta saíu como un flan. Tan ou máis nervioso que o seu rival. Abel apostou pola experiencia dando continuidade a De Lucas no once pero se equivocou do plano, porque os vigueses saíron como xuvenís. Encollidos polo ambiente e minimizados pola transcendencia do envite.

Da presión non houbo nin rastro. Danijel Pranjic, que por fin puido xogar no seu sitio, en absoluto xustificou a fichaxe. Desaparecido. Mal no balance defensivo e con pouca capacidade para a distribución.

O sistema defensivo que estaba a piques de doctorarse volveu á primeira lección. Un desaxuste custou o tanto de Riki e entre medias dous cartóns aos centrais célticos. Para vivir en ameaza permanente. Aspas fixo o resto propinando un golpe de graza coa súa autoexpulsión.

Onde hai calidade...

Á salvación polo talento

En Sevilla, recentemente aterrado, Fernando Vázquez mantivo o modelo de Paciência e plantou un trivote que non incomodou en absoluto aos andaluces. A partir de aí, o técnico de Castrofeito puxo o seu selo recuperando a Valerón e sacrificando a Bergantiños. Con todo, ao dúo Assunçao - Aguilar faltáballe alguén capaz de conectar co Fraco. Ante o Madrid, Raio e Barça, o equipo estivo bastante ben arroupado, pero para escapar do posto de pechacancelas facía falta algo máis que blindar a Aranzubía. O Dépor apenas xeraba ocasións na área contraria.
A solución á falta de fluidez ofensiva apareceu nas botas dun canteirán ao que Vázquez tamén fora dando cancha nos últimos encontros. Juan Domínguez deixou un recado en sala de prensa fai un par de semanas: «Estou contento a nivel individual porque en tres meses xogara cinco minutos e o outro día xoguei dez». Onte tivo hora e media para demostrar que pode ser o socio ideal de Valerón no camiño cara á salvación branquiazul. Entre o coruñés e o canario ofreceron un recital de asistencias que desmontou ao Celta .

Tres pases de gol na primeira metade como anticipo doutros tres na segunda. Unha conta que abriu Juando cun balón perfecto colocado desde campo propio para que Riki se plantase con moitos metros de vantaxe ante o meta visitante. Con todo, o 11 fíxose un lio coa pelota. O canteirán aínda puxo outro gran servizo a Bruno Gama antes de que Valerón lle regalase o definitivo a Salomao.

Coma os máis grandes Iaguito...

O FILLO SECRETO DE ZIDANE

Non era a primeira vez que saltaban faíscas entre  Iago Aspas e  Marchena. Xa no partido de Balaídos ambos tiveron algún encontrón. Dous xogadores volcánicos capaces de decantar un partido, cada un ao seu xeito. Na primeira volta, tras unha falta de Zé Castro sobre o de Moaña, Marchena intentou sacar de couzón ao dianteiro. Iago Aspas levantouse a pedir a amoestación para Zé Castro, e o central sevillano o pellizcó con saña nas costas. Cando Iago revolveuse, impactando co seu brazo na cara de Marchena , o deportivista tirouse ao chan para intentar sacar tallada do lance. Ese día non houbo sorte, aínda que a acción sacou do partido a Aspas, que asistira a Bermejo no gol do Celta . Paco Herrera tivo que cambialo e foise enfadado ao banco.
Esta vez, Aspas picou. Xa tivera algún momento tenso con Marchena na media hora que durou no campo. Tras un remate do moañés que se foi alto, ambos chocaron e caeron ao chan. E ocorreu. Nunha décima de segundo que decantou o derbi e que pode facer moi longa ao Celta , Aspas propinoulle un cabezazo a Marchena. O central pareceu responder cunha patada, pero inmediatamente despois empezouse a revolver no chan coas mans na cara. Velasco Carballo mostrou o cartón vermello e Aspas enfilou os vestiarios. O Celta quedaba por detrás no marcador, cun menos e unha hora de partido por diante.
Nas redes sociais, algúns se acordaron dun polémico comportamento do dianteiro do Celta . Tras anunciarse a fichaxe de Marchena polo Deportivo, Aspas utilizou a súa conta de Twitter para retuitear un comentario: «O Depor ficha a Marchena e ponse na cabeza na pugna polo descenso a Segunda División».
O arrebato do dianteiro e emblema celeste deixa ao seu equipo nunha situación delicada. Deberá afrontar unha fase decisiva da liga sen referencia ofensiva, pois se espera dunha sanción de varios partidos para Aspas, que se foi pola porta de atrás no que puido ser o seu último derbi.

"Si se puede"

O Deportivo leva un derbi marcado pola expulsión de Iago Aspas

O Deportivo da Coruña impúxose con contundencia (3-1) ao Celta de Vigo no derbi galego disputado esta noite en Riazor. O resultado estivo condicionado por unha chiquillada de Iago Aspas, que deixou ao seu equipo en inferioridade numérica con todo o partido por diante e co marcador en contra.
O derbi contou con tres protagonistas indiscutibles. A dous deles esperábaselles. Na previa, ex xogadores dos dous equipos sinalaban a Riki e a Iago Aspas como os nomes a seguir durante o espectáculo. O primeiro en aparecer foi o dianteiro madrileño. Controlou coa coxa e, sen deixala caer, rematou á media volta ao fondo da rede para cravar o 1-0.
Iago Aspas foi o seguinte en entrar en escena. O xenial futbolista de Moaña coñecera á súa parella de baile no partido da primeira volta de Balaídos. Carlos Marchena buscoulle as cóxegas pronto. E atopounas enseguida. Iago Aspas, o xogador con máis proxección do derbi, vendeu aos seus compañeiros á media hora de xogo ao propinarlle un cabezazo a Carlos Marchena. O árbitro enviouno ao vestiario e o Celtaquedou con dez xogadores nun dos partidos máis transcendentais de toda a tempada. Porque os derbis son máis que tres puntos. «Xóganse con mente fría e corazón quente», advertía o seu compañeiro Augusto Fernández. Non lle fixo moito caso. Restaba unha hora de partido e o Dépor, sen facer nada doutro mundo (salvo a marabilla de Riki), cabalgaba sobre un guion de ilusión: Por diante no marcador, con superioridade numérica e con Riazor envorcado.
Na outra trincheira o Celta marchaba a remolque, sen o seu mellor xogador e coa moral da tropa baixo mínimos. Ademais, os dúas centrais xogaron amoestados desde o minuto doce.
Con todo, cuado un mira desde tan abaixo e ten que remontarse tanto no tempo para rescatar a última vitoria (ante o Málaga, debut de Paciência), custa un mundo pechar os partidos. E o Dépor non logrou facerse co control do xogo. Pero o Celta apenas levou perigo á portería de Aranzubia, que xa non recordaba un día tan plácido. Porque Aspas, ademais de deixar ao seu equipo en inferioridade numérica, con Krohn-Dehli e Orellana no banco e Álex López lesionado, deixou ao Celta orfo de fútbol. E aínda que o equipo de Abel chegou a plantarse en tres cuartos coa pelota controlada, nunca soubo o que facer con ela.
O terceiro protagonista foi o que ninguén esperaba. Xa o intentou sen moito éxito na primeira parte co balón no chan.Silvio, cuestionadísimo reforzo de inverno, enganchou unha preciosa volea desde 35 metros que se coou pola escuadra de Javi Varas. O portugués, que actuou no lateral esquerdo, fixo cachizas o que restaba de derbi cun golazo de bandeira.

Feridos en combate

AS LESIÓNS DA PLANTILLA

Situación do conxunto do primer equipo a data 13/03/2013

*Pendente probas médicas / ** Depende evolución próximas horas

FUTBOLISTA	DISPONIBLE COMPETICIÓN	ENTRENA CON EL GRUPO	EN READAPTACIÓN	TRATAMIENTO MÉDICO Y FISIOTERAPIA
ABEL A.	X
ALEX B.	X
ANDRÉ S.	X
ARANZUBIA	X
ASSUNÇAO	X
AYOZE	X
AYTHAMI	X
BRUNO GAMA	X
CAMUÑAS	X
EVALDO	X
INSUA	X
JESÚS VÁZQUEZ	X
JUAN DOMÍNGUEZ	X
KAKÁ				X
LAURE		X	X
LUX	X
MANUEL PABLO	X
MARCHENA	X
NELSON O.	X
PIZZI	X
RIKI	X
SALOMAO	X**
SILVIO	X
VALERÓN	X
ZE CASTRO			X	X

Vendo este panorama non nos podemos queixar con respecto ás lesións do equipo, mentres esté Riki non haberá problema ningún, xa se viu en Barcelona...Salomao anda en dúbida pero os médicos creen que non terá molestias frente o Celta mañá.

Frente un Celta que ven desesperado por gañar un partido ( igual có Depor ) de seguro que o encontro será apaixonado e encontrarémonos ó día seguinte a máis dun xogador con algunha que outra molestia e se somos pesimitas, con algunha lesión.

O adestrador é optimista

Fernando Vázquez, o optimista

A Fernando Vázquez nada nin ninguén lle vai a roubar a ilusión. Nin sequera as matemáticas. Nada máis fichar polo Dépor expuxo a teoría das oito vitorias. Cos 16 puntos de entón, ao seu equipo bastaríalle con sumar ata os 40 para manterse. Nin o paso das xornadas nin a chegada dos primeiros reveses (tres derrotas e un empate baixo o seu mando) cambiáronlle. É máis, aínda se lle disparou a ilusión. Tras o adestramento de onte rebaixou a cifra desexada de triunfos ata os sete. «Poden chegar sete ou oito -explicou-. É posible que fagan falta oito, non o sei. É posible que a permanencia estea máis barata que noutras tempadas, pero vai depender de moitísimas cousas: o comportamento dos equipos grandes neste final de Liga ,... Todo vai influír. Todo está máis barato este ano, incluso a Champions e a UEFA», engadiu. Agora, cando presenta 17 na súa marcadora tras a igualada fronte ao Raio Vallecano, os sete triunfos de Vázquez levaríanlle ata os 38 puntos.

Por iso, a falta de once xornadas para a conclusión da Liga , o choque convértese en «un partido importante, pero non a última esperanza. Está claro que a marxe se reduce, as posibilidades son cada vez máis escasas e, polo tanto, é un partido importante. Estes tres puntos darían unha bomba de osíxeno para o equipo, para a afección, para a cidade, para todos. Para pasar eses quince días que veñen e esperar o partido de Mallorca. Hai que gañar por encima de case todas as cousas, é evidente, pero está claro que quedan once partidos e temos que gañar sete. Esa é a realidade», sinalou.

Otra montaxe estupenda

Vídeo de ánimo cara ó clásico

Os alumnos dun instituto de Porto do Son quentan o derbi cun vídeo ao «Braveheart»

Vídeo emotivo para o venres, día ó cal non podo agardar máis, preciso xa ver ese partido!!!

A calidade non entende de anos

O último gran clásico do Fraco

Entre os caracteres das letras dalgunhas cancións emerxen, como en ningún outro escrito, auténticos glosarios da vida. «Some things should be simple; even an end has a start (Algunhas cousas deberían ser sinxelas; incluso un final ten o seu comezo)». Soa a banda británica Editors. E entón Juan Carlos Valerón (Arguineguín, Gran Canaria, 1975) salta ao campo. E as cousas vólvense complicadas. Para as lendas o principio do fin xamais chega en bo momento. Todo o mundo se resiste a quedar sen a súa maxia. Empuxado polo seu compromiso á camiseta branquiazul, o canario aguantou tras o regreso a Primeira, pero, e así o manifestou publicamente, cada día é máis consciente de que, máis temperán que tarde, terá que marcharse. Abandonará o céspede para continuar executando desde o banco o que sempre fixo co balón nos pés: adestrar. Porque os seus pases nunca foron pases, son instrucións.

O tempo consómese para o último xenio ao que admirou Riazor. Con toda probabilidade, mañá despedirase do derbi galego. Se non ocorre nada estraño, figurará entre os 22 de inicio. Desde a chegada de Fernando Vázquez, Valerón recuperou un oco no once titular. O novo adestrador do Deportivo déixalle navegar onde se sentiu máis a gusto ao longo da súa carreira. Sen a presión de desgastarse detrás do balón, frota entre a liña medular e a dianteira. Se escora a unha banda e á contraria en apoios constantes aos extremos. Apontoado en terra de ninguén, deseña tiraliñas que cortan a respiración á retagarda do rival. Non necesita suar, porque o seu fútbol repousa sobre o cerebro non no músculo.

Sen vos, o Dépor no é nada.

OS MÁIS GRANDES

Unha imaxe vale máis que mil palabras, mais nunha palabra vouvos a resumir o que é a afición do Deportivo : INCRIBEL!!

Despois de baixar a 2ª non paramos de animar ó equipo, de estar xunto a el, non coma outros que lle s tiraban pedras ou abucheaban por perder un partido... en fin, claro está que a Coruña fíxose unha co descenso a segunda, chegando a dicirme o propio Valerón en persoa que para el foi a mellor tempada da súa vida. Ese sentimento segue presente nos nosos corazóns, e claro está que este sábado deixarémolo sair con berros de ánimo e lograremos algo mais que permanecer en 1ª, disfrutar, e sentirnos do Deportivo!!

O máis importante

Manuel Pablo: «É o derbi máis importante»

O Dépor asalta un derbi que non xogou na súa etapa recente. Polo menos así o recoñece o seu xogador máis veterano, o capitán Manuel Pablo, de 37 anos e quen chegou á Coruña para a tempada do título de Liga , no verán do 99, e acumula sete partidos de rivalidade, incluído o da tempada pasada en Segunda en Balaídos. Pero ningún como este: «Pola clasificación está claro que é o derbi máis importante de todos, porque suporía algo definitivo se non conseguimos unha vitoria, aínda que non sexa matematicamente, hai que ser realistas e ver que sería moi complicado. Vén o Celta , pero sería igual de importante fose o rival que fóra».

É máis, o xogador canario, que o pasado sábado recuperou a titularidade no Camp Nou, aínda que todo apunta a que pasadomañá (21.45 horas, Marca TV) volverá á suplencia, cre que se enfronta «ao partido máis importante» da súa vida. «Nós xogámonos máis que o Celta . Para nós é a última oportunidade. Eles teñen uns cantos puntos de vantaxe respecto de nós [seis], están máis preto de saír [a tres puntos das prazas de permanencia, fronte aos nove que separan ao Dépor] e nós temos que facer unha remontada épica», indicou tras o adestramento de onte.

Coidado amigos, coidado...

A Liga di ao xuíz que expulsará ao Deportivo se non paga antes de xullo

A Liga de Fútbol Profesional tomou parte no concurso do Deportivo. E fíxoo para situarse a favor do club coruñés e tratar de que o xuíz declare o levantamento do embargo de Facenda sobre o primeiro prazo do pagamento dos dereitos de televisión (12 millóns de euros máis IVE).

No seu intento por cambiar a decisión de Rafael García Pérez, o escrito asinado por Carlos do Campo (secretario xeral da LFP) asegura que se o Deportivo non cobra ese diñeiro, non poderá facer fronte ás súas obrigacións co persoal, que estima en máis de doce millóns de euros, co cal «será expulsado das competicións profesionais e resultará imposible a viabilidade do mesmo».

«Segundo consta nos arquivos obrantes nesta Liga Nacional, o Deportivo debe facer fronte (desde o día da data e, como moi tarde, o 30 de xuño do presente ano) ao pagamento aos futbolistas do seu persoal das cantidades de once millóns seiscentos vinte e sete mil cincocentos euros (11.627.525,00) en concepto dos salarios correspondentes a esta tempada deportiva, a máis diso os oitocentos sete mil trescentos sesenta e cinco euros con noventa céntimos (807.365,90), en concepto de rescisión de contratos, a data de 31 de xaneiro do 2013. Todo iso leva que o Deportivo debe abonar, en datas inminentes e coetáneas á presente, a cantidade total de doce millóns catrocentos trinta e catro mil oitocentos noventa euros con noventa céntimos (12.434.890,90)», explica Carlos do Campo.

Mirade o vídeo, graciñas!!

VÍDEO ÉPICO

Moi boas meus, xa tempo fixen xunto co meu irmán unha montaxe do Deportivo a cal subín a You Tube, con tan mala sorte que con máis de 3 mil visitas, censurárono por dereitos de Copyright, en fin ... non terán cousas mellores que facer. Pero non vos preocupedes que o subín a Vimeo e alí polo momento segue a estar. Non tiven queixa do vídeo, só que se ve un pouco mal, pero é normal, fíxeno con Pinne Apple e levoume todo o verán, así que espero non defraudaros e darvos ánimo vendo como o equipo sempre resurxiu das súas cinzas:

TSD: TRIBUTO SEMPRE DEPOR

Tributo : " Sempre Depor " (TSD) from Manu Pro ;) on Vimeo.

Un bo ataque é unha boa defensa

O Dépor pasa ao ataque

  O Dépor adestrouse onte baixo unha forte tormenta en sesión vespertina. A máis de hora e media que pasaron en remollo os xogadores branquiazuis serviu para comprobar que as preocupacións do equipo técnico que comanda Fernando Vázquez variaron lixeiramente. Se cando o de Castrofeito desembarcou en Riazor a súa principal obsesión (como a dos seus predecesores) era a de paliar a sangría defensiva que convertera aos coruñeses no conxunto máis goleado de Europa, as melloras nese aspecto e a preocupante falta de gol das últimas xornadas alterou as prioridades.

  Despois de dúas xornadas sen ver porta (ante o Barça non houbo sequera un disparo entre os tres paus) e de anotar só dous tantas nas últimas cinco xornadas, o acerto de cara á portería contraria volveuse indispensable de cara ao derbi. Onte, tras un quecemento máis necesario que nunca polo desapracible do día, o persoal empezou ensaiando os disparos en carreira. O Dépor ten xogadores como Riki ou Pizzi, con bo lanzamento afastado e o técnico dispuxo exercicios específicos para aproveitar esta vía, sobre todo ao culminar transicións rápidas.

O prezo do Derbi

VENTA DE ENTRADAS DESBORDADAS

Xa se despacharon preto de 5.000 entradas de público na Ofincina de Atención ó Socio e Accionista para o partido ante o Celta en Riazor (venres 15 de marzo ás 21:45 ). Como é habitual, os socios deportivistas non pagan.

Cada socio do Dépor poderá retirar, da súa misma grada ou similar, un máximo de dúas entradas a 25 euros cada unha. Soamente quedan entradas de este tipo en Tribuna Superior, Tribuna inferior, Tribuna Dianteira e Preferencia Superior.

Deixareivos aquí unha tabla informativa cos prezos das entradas en función localización, espero que vos sirva de axuda a vós e mais ó Deportivo:

Tribuna Superior: 65 euros
Tribuna Inferior: 60 euros
Tribuna Delantera: 55 euros
Preferencia Superior: 55 euros
Preferencia Superior Lateral: Reservado a aficionados del Celta
Preferencia Inferior: 50 euros
Preferencia Inferior Lateral: 50 euros
Maratón Superior (sólo aficionados del Deportivo): 50 euros
Maratón Inferior (sólo aficionados del Deportivo): 50 euros
Pabellón Superior: 50 euros
Pabellón Inferior: 50 euros

Normal que o deportivo esté en concurso de acreedores ...

NON NOS FALLEDES!!!!

Un derbi sen licenza para fallar

 Nunca na historia dos seus enfrontamentos, o Celta e o Deportivo chegaron os dous ao mesmo tempo tan tocados na clasificación, xamais necesitaran a vitoria nun derbi como no deste venres. Riazor acollerá unha duelo a vida ou morte. Xóganse a supervivencia na clase alta do fútbol español. O que gañe embolsaríase algo máis que tres puntos: os celestes recibirían o impulso definitivo para asomarse á salvación e os branquiazuis recuperarían a ilusión para seguir soñando. Talvez, o empate significaría unha recompensa exigua na calculadora de calquera bando. Por iso, a batalla será a piñón fixo. 

 Hai case once meses, o clásico galego desprendía outro aroma: cheiraba a éxito. Víronse as caras por última vez en Segunda División en Balaídos un 15 de abril. Ían disparados cara ao ascenso. O conxunto comandado por Oltra, que finalmente saíu triunfal do campo do eterno rival, lideraba a táboa; o de Paco Herrera era segundo. Nada lles detivo cara á gloria.

Carallo, se volveran estos tempos...

MIÑA NAI, ISTO SI QUE ERAN GOLES

Na época dourado do deportivo, este equipo logrou algúns dos mellores goles na miña opición que se verán na liga, como non lembrarse la obra de arte de Djalma frente ó celta, da chilena de Luque, da bolea de Manuel Pablo... en fin, como é o dito? ah si, unha imaxe vale máis que mil palabras, bueno, neste caso será un vídeo, pero valerá a pena, aquí volo deixo:

Ánimos cara o venres!!

MOMENTOS PARA NON ESQUECER

Despois de ler a entrada anterior seguramente votaredes en falta unha imaxe que deu a volta á liga, a de Colotto encuando ó xogador do Celta. Pero non só vos falarei dunha foto, tamén ( para os vellos aficionados ), daquel 0-5 en Balaídos, tan épico coma o gol de Lassad, esa manciña na súa propia casa... que tempos!!! Xa no primeiro gol pénsase que pode ser sorte, no segundo a culpa é do árbitro, no terceiro o campo está en mal estado, no cuarto os xogadores rivais seguramente dopáranse, pero no quinto só a maxia intervén; a maxía dun depor que ten que renacer, un depor que volverá a lograr xestas coma esas e moito mellores, un equipo que pechará a boca a todos, porque a afición está con vós, Depor.

A Coruña unida xamais será vencida!!!!

Recordando vellos derbis ...

QUE PARTIDAZO

Estiven facendo lembranzas de tempos pasados do Deportivo, máis particularmente nos encontros Depor-Celta, e o primeiro que me veu á mente foi o do ano pasado, un partidazo en toda regra.

O conxunto branquiazul ía gañando 1-0, todo o mundo estaba feliz, de súpeto marca o Celta, a afición de Vigo vense arriba, abarrota as gradas, soamente óese a estes desalmados. O Dépor saca de centro fai 10 toques de balón, colle o esférico Lassad e con toda a súa forza funde a pelota dentro da portería con disparo de máis de 120 km/h. Ese momento foi épico, todo Riazor mandando calar ós de Vigo e estes recuando cara atrás nas gradas... miña nai ... aínda me lembro como saltei no bar cando aconteceu, chegando a abrazar a un vello que estaba no meu lado. Nese momento sentinme orgulloso de ser do Deportivo.

Déixovos un vídeo da xesta do xogador branquiazul:

É mellor olvidar...

DOUS DÍAS DESPOIS

Pasados 2 días dun partido que é mellor non recordar o depor entrénase para un derbi que máis lles vale gañar. Riki espérase que este presente contra un celta que tamén perdeu o seu partido fronte o Madrid, aínda que hai que admitilo, xogaron mellor os de Vigo que os da Coruña. 

Está claro que un fallo foi sen dúbida foi o ataque o cal estivo sen acerto ningún, Nelson Oliveira non tirou nin unha vez a porta en todo o encontro, de verdade que aquí o único que fai algo é Riki.

Agora o equuipo ténse que centrar cara o partido do Venres no que lograr os 3 puntos nos dará, máis que un suspiro para a salvación, unha ledicia, un motivo de celebrar algo, cousa que necesitan tanto os xogadores como a unha afición que non se rende nunca...ánimo depor!!

Se non se pode, non se pode...

FÍXOSE O QUE SE PUIDO

Un partido que tivo sen dúbida un claro dominador, sen gañas de intentar lograr a xesta, o Deportivo non puido facer máis que ver como o Barça tocaba e tocaba o balón. O noso equipo non tirou nin unha vez a porta en todo o encontro e fixo 7 disparos mal feitos. Sen dúbida que o Depor pagou os pratos rotos dun Barcelona que non tivo piedade, ante un Aranzubía sorberbio. É incrible que ata Alexis marcara ... en fin síntoo moito de verdade pero non me atopo con ánimos de seguir escribiendo, vendo como vai o equipo, 3 partidos gañados no que vai de tempada, un presidente que non para de sacar deudas á luz, un entrenador ao que non lle importa deixar fora da convocatoria a Riki... só podo dicir dúas palabras: FORZA DÉPOR!!

Uuuu que Riki enfádase!!

RIKI ENFADADO

Despois de estar 25 partidos seguidos xogando Riki di ata logo na convocatoria, en enriba faino contra o Barça. O deportivista moríase de gañas de xogar no Camp Nou, pero Fernando Vázquez decidiu que non disputara o partido. Contan que no entrenamento este díxolle ó técnico que non lle doía e que podería xogar, máis Vazquez cunha mirada díxolle todo o que o xogador non quería escoitar.

Se o depor non marca moi amiudo, e o único que o fai é Riki, non sei que sucederá hoxe en Barcelona. De seguro que o portugués Nelson Oliveira aproveitará a oportunidade para demostrarlle a afición o que vale, a única pena de todo isto é saber que tanto a Riki coma a Nelson remátalles o contrato esta temporada e tal e como vai o equipo non hai moitas esperanzas de que renoven por outro ano.

Recordando grandes fazañas

4 MESES DESPOIS AÍNDA SE TEN ILUSIÓN

   O próximo sábado 9 de marzo o Deportivo viaxará a Barcelona coa ilusión de marcar os mesmos goles que en Coruña pero sen encaixar tantos. Aínda se recorda aquela noite como unha das maiores ilusións que o equipo herculino poderíase levar nesta tempada, porque meterlle 4 goles ó Barça é dificil pero con ganarlle despois de facer iso, o é aínda máis.

   Xa han pasado 4 meses dende a azaña e o euipo de Roura enfróntase cara a seguinte semana contra o Milán na Champions, polo que se temos sorte non xogarán os titulares, aínda que o máis seguro é que cando vaiamos gañando 4-0 saquen a Messi ...

   Unha cousa está clara na mente dos deportivistas e é, que se xa non soemos marcar moitos goles e aínda por riba estes fainos Riki, o cal está lesionado, teremos que acabar tirando de porteiro nos saques de esquina, como xa fixemos no seu momento.

Lendoiro e o seu vicio ...

A FALTA DE CARTOS BOAS SON CEAS

4,862 euros mensuales , esa é a cantidade que no noso estupendo presi se deixou entre 2011-2012 soamente en ceas, aínda se estivese anoréxico poderíase comprender pero bueno...o que máis chama a atención é que enrriba de reixarse esa cantidade de cartos en comida, faino nun restaurante distinto á Playa Club alegando que o chamado El Manjar é un referente da comida española.

De seguro que un número que vos chamará a atención son 27.749 euros que se deixou só en 4 meses!! soamente cabe dicir: INCRIBLE!!

Creo que iso non o gañan meus pais en dous anos , e este tipo con máis de 100 millones de deuda do club, que está en postos de descenso, vai e gasta 27 mil euros en comida. E logo falan de crisis...Se o pensades ven os pobres futbolistas os cales algúns non cobran, se soamente quixeran os cartos para comer non lles farían falta, de seguro que a comida que este tipo se come nun mes daríalles para toda a tempada.

Que tempos...!!

O CENTENARIAZO

   O 6 de marzo do 2002 pasou á historia como un dos días máis felices para o deportivismo. O Depor proclamábase campión da Copa do Rey obetendo un resultado final de 1-2 con goles de Sergio, Tristán ( ai... que tempos) polo Deportivo e Raúl polo Madrid. Todo estaba preparado, a Plaza Cibeles xa lucía un ambiente de festa, os de Coruña só ian ver se polo menos caian menos de 5... pero saltou a sorpresa, ese equipo que saiu da nada, soamente por pura ambición e calidade derrrotou a unha das mellores plantillas que tivera endexamais o Madrid, e enriba no seu centanario!! e na súa casa!!!

   Sen dúbida que esa noite foi máxica, só había que ver a cara de decepción do rei ó lle entregar a copa a Fran, que levantou axudado da ledicia de todos os deportivistas.

Os mellores momentos

Falando de maxia...

Juan Carlos Valerón Santana

Alcumado O Mago, con case 600 partidos disputados, 50 goles, unha Copa do Rey, unha Supercopa y centenares de premios, alcanza xa a temporada número 12 co Deportivo da Coruña.

Valerón é un xogador que destaca pola súa calidade técnica e visión de xogo, cun talento único para dar o último pase. Algúns o acusan de frío, na miña opinión están equivocados, se non disfrutas vendo a alguén dar un pase de 50 metros deixando o balón nos pes do seu compañeiro... mellor para de leer este blog porque non será para ti.

Non hai dúbida que foi, é e será un dos máis grandes xogadores que pasarán polo Deportivo, polo que iso de que só dure un ano máis ten alertado a algún aficionados, pero tamén tedes que comprender que 12 anos xogando así cansa a un e ter 36 anos no mundo de fútbol, xa é ter unha idade importante.

Despois de estos eloxios, esperando que algún día o lea, non me queda máis que agardar e ver se a maxia volve un ano máis a Riazor.

Sen o "killer" para o Barcelona

Coas lesións complícanse as cousas

    O Deportivo segue preparándose cara o encontro contra o Barcelona coas múltiples baixas que o noso equipo posúe. Unha delas, quizais a máis resaltada, sexa a de Riki , sen dúbida o mellor xogador da plantilla herculina, que cederá o seu posto a un esperado Nelson Oliveira o cal deu boas sensacións ó comezo da liga pero que na opinión xeral calentou moito banquillo.

  Doutras bocas saen ideas tales como que Vázquez decidirase por adiantar a Pizzi coma no encontro frente o Rayo Vallecano.

   Clara esta unha cousa, e é que o equipo conta con máis de 8 baixas fronte un Barça que non ha de ter piedade véndolle as orellas ó Madrid. 

   Cada vez queda menos pra o remate da liga e polo tanto menos partidos, aínda que só 4 puntos nos separan da salvación polo que un Barcelona e logo un Celta non nos vería nada mal.

Non choveu que non escampara...

OUTRA LESIÓN E OUTRA EXPULSIÓN

  Non choveu que non escampara, ou iso din, aínda que parece que pra o Deportivo non se cumple. Riki súmase á larga lista de lesionados do equipo sendo este o único que rabuñaba algún gol de vez en cando. Tras un choque co dianteiro do Raya Javi Fuego, o noso xogador sufriu un pinchazo no aducctor da perna dereita.                                                                                                                                                      

Desta forma o deportivista rematou coa súa mellos racha de partidos consecutivos en primeira. Riki xogara os 25 partidos hasta a data de hoxe, batindo a seu mellor rexistro goleador da súa carreira.

Por se non fora pocuco case o remate do partido, onde a afición andaba roer nas unllas, esvaeceuse toda esperanza ó ver a segunda tarxeta amarela de Marchena, quedando así o equipo con 10 xogadores no terreo de xogo 

Un empate que deixa mal sabor de boca

Visto o visto 1 punto é moito

O pasado sábado o deportivo loitou como puido contra un Rayo Vallecano que saiu moi forte na primeria parte, tendo varias ocasións de gol que o noso cancerbeiro Aranzubía soupo ataxar de boa maneira.

Non falta dicir que dende o minuto 21 onde Riki se lesionou o esperanza de ese gol milagrosa esvaeceuse. Aínda que moitos creían no noso porteiro para marcar outro gol de córner.

Con esta xa van 8 xornadas sen ver os 3 puntos ó remate dun partido, mais a afición segue animando sen cesar xa que se o pensades só estamos a 4 puntos da salvación tendo por diante ó zaragoza e o celta, equipos cos cales aínda non nos enfrontamos.

Mentres cara a directiva séguense oíndo berros de "Lendoiro dimisión" ós que el responde sacando máis deudas en comida, facenda etc